GBnlde

Petim Intern Transport
Wielstraat 19b
4264 AT Veen
Tel: 0416-696575
Fax:0416-697251
info@petim.nl
 
Sale:
Peter Timmermans
Tel:06-53301315
 
Administration:
Tel: 0416-696620
Fax:0416-696018
administratie@petim.nl

Informatie


Hoe worden heftrucks aangedreven?

Heftrucks zijn uitgerust met elektromotoren of met verbrandingsmotoren. Deze laatsten worden ook wel internal-combustiontrucks (IC-trucks) genoemd. De toegepaste brandstof is meestal LPG of diesel. Sommige heftrucks rijden op CNG (gecomprimeerd aardgas). In de nabije toekomst wordt wellicht waterstof voor brandstofcelmotoren toegepast.

Elektrische vorkheftrucks zijn uitgerust met zware tractiebatterijen, die de elektrische rij- en hefmotoren aandrijven. De schone, elektrische aandrijving - zonder uitlaatgassen - maakt ze zeer geschikt voor intensieve toepassing in binnensituaties. De laatste jaren hebben we een trend gezien van verbranding naar elektrisch en van gelijkstroommotoren naar wisselstroommotoren.

Magazijntrucks – uitgezonderd de handpallettruck - worden altijd elektrisch aangedreven.


Wanneer kies ik voor diesel, LPG, of elektrisch?

Deze keuze is van een groot aantal factoren afhankelijk. Een aantal belangrijke factoren, die de doorslag kunnen geven zijn werkomgeving, kosten en toepassing.

Werkomgeving
Omdat elektrische heftrucks geen uitlaatgassen uitstoten, worden ze vaak gebruikt in beperkte of slecht geventileerde ruimtes en op plaatsen waar speciale aandacht aan verontreiniging moet worden besteed, zoals in voedingsmiddelenbedrijven.

Kosten
De aanschafprijs van een elektrische heftruck is meestal hoger dan die van een soortgelijke LPG- of dieselheftruck, omdat er een batterijlader moet worden geïnstalleerd en een grote batterij nodig is. Aangezien de stroom- en onderhoudskosten echter meestal lager zijn, kunnen de netto bedrijfskosten lager uitvallen.

Toepassing
Heftrucks met een verbrandingsmotor zijn praktisch een 'must', als er een grote heftruck (met een hefvermogen van meer dan 6 ton) nodig is, of als de omstandigheden vragen om:
·lange, snelle ritten met last
·veelvuldig rijden op hellingen
·ononderbroken inzet van de heftruck
·korte stops voor bijtanken
In deze gevallen wordt de keuze voor LPG of diesel bepaald door de beschikbaarheid van de brandstof, de brandstofkosten, bedrijfseigenschappen, Arbo en milieu-overwegingen.


Hoe werkt de besturing van een heftruck?

Over het algemeen verschilt het besturen van heftrucks op een aantal punten van het besturen van andere voertuigen. Een aantal verschillen worden hieronder aangegeven.

Heftrucks met een zitplaats worden bestuurd met een stuurwiel. De diameter daarvan varieert per merk en model ergens rond de 25 centimeter. De meeste heftrucks hebben tegenwoordig een elektro-hydraulische stuurbekrachtiging. Daarmee kan met weinig spierkracht gemakkelijker worden gestuurd. Dit speelt vooral een rol bij het manoeuvreren van zware lasten bij lage snelheid.

De heftruck wordt via de achterwielen gestuurd, omdat de besturing dan gemakkelijker is en er minder bandenslijtage optreedt. Enkele heftruckmodellen zijn met drie wielen uitgevoerd. In dat geval is er één gestuurd wiel om gemakkelijker in een beperkte ruimte te kunnen manoeuvreren.

Veel magazijntrucks, zoals elektropallettrucks en orderverzameltrucks hebben een disselbesturing. Deze kan zowel bekrachtigd, als onbekrachtigd zijn. Tegenwoordig zie je een trend naar een mini-stuurwiel en zogenoemde step- of scootersturen. Reachtrucks hebben tegenwoordig vrijwel allemaal een elektrisch bekrachtigde besturing met een mini-stuurwiel.


Wat is een heftruckmast?

De heftruckmast draagt de last op de vorken. Er kunnen soms enorme hoogtes worden gehaald zonder gevaar voor de stabiliteit. Het is echter wel belangrijk dat de mast correct wordt gebruikt en dat het hefvermogen niet te hoog is.

De mast bestaat uit een aantal uitschuifbare, in één vlak liggende, stalen mastprofielen. Aan het binnenste mastprofiel is een vorkenbord of een montagepunt voor vorken of speciale voorzetapparatuur bevestigd. Voor het merendeel van de toepassingen zijn de masten van vorkheftruck ontworpen voor een werkhoogte tot circa 4,5 meter boven vloerniveau. Er kunnen echter hefhoogtes van 15 meter of meer worden bereikt, afhankelijk van de afmetingen, het model en het hefvermogen van de heftruck.

Dankzij een afzonderlijk stel neigcilinders kan de mast naar behoefte naar voren of naar achteren worden gekanteld (neigen), om de last goed te kunnen oppakken, vervoeren en stapelen.


Welke masttypen zijn verkrijgbaar?

Om de gewenste hefhoogtes te kunnen realiseren, zonder gebruik te maken van extreem lange hefmasten, zijn door fabrikanten twee- en drietraps-masten ontwikkeld (respectievelijk duplex en triplex). Hierin zijn de voor de grotere hefhoogtes vereiste extra mastprofielen opgenomen. Het voordeel zit in de combinatie van een geringe ingeschoven hefmasthoogte en een grote hefhoogte. De ingeschoven hoogte van een drietraps-hefmast kan bijvoorbeeld minder dan 2 meter bedragen, terwijl de hefhoogte meer dan 4,5 meter is. De heftruck kan dus aan het ene einde van de transportcyclus treinwagons en aanhangwagens in- en uitrijden, en de goederen aan het andere einde van deze cyclus in het magazijn op hoge stellingen neerzetten.


Welke aspecten spelen een rol in de mastkeuze?

Bij het heffen van lasten spelen onderstaande zaken een rol:
- Totale hoogte van de uitgeschoven hefmast: dit is de hoogte van de volledig uitgeschoven hefmast. De plafondhoogte is vaak een doorslaggevende factor.
- Maximale vorkhoogte: wordt meestal aangegeven als de hoogte tot de bovenzijde van de vork. U dient zich te realiseren dat de onderzijde van een pallet of een onderdeel van de last zich onder dit punt kan bevinden. Bij het stapelen op die hoogte kan daarom een extra hefhoogte van enkele centimeters noodzakelijk zijn.
- Totale hoogte ingeschoven hefmast: de hoogte van de ingeschoven mast, of de beschermkap (welke van beide het hoogst is), bepaalt of de heftruck door lage deuropeningen of onder obstakels door kan rijden.
- Vrije heffing: dit is het hoogste punt dat de vorken mogen bereiken, voordat de hefmast tot boven zijn ingeschoven hoogte begint uit te steken.

Het is meestal verstandig de hefhoogte iets groter aan te houden dan de werkelijk vereiste hefhoogte. Dit vanwege bandenslijtage en -compressie, en het feit dat de hefmast onder last iets doorbuigt.


Wat is hefvermogen?

Het benodigde hefvermogen is afhankelijk van de werkzaamheden die met de heftruck moeten worden verricht. Wanneer u soortgelijke modellen vergelijkt, doe dit dan heel zorgvuldig. Het hefvermogen van een heftruck wordt meestal op een bepaalde afstand vanaf de voorzijde van de vorken (het lastzwaartepunt) aangeduid. Dit is meestal 500 mm, 600 mm of 1200 mm, afhankelijk van de afmetingen van de heftruck en de doorgaans te transporteren last.

Een heftruck met een hefvermogen van 2000 kg en een lastzwaartepunt van 500 mm kan een last van 2 ton transporteren, waarbij het lastzwaartepunt zich op slechts 500 mm vanaf de achterzijde van de vorken bevindt. Als dit lastzwaartepunt naar voren wordt verschoven, kan de heftruck een geringer totaalgewicht transporteren.

Als het hefvermogen eenmaal is vastgesteld, kunnen andere technische gegevens op soortgelijke basis worden vergeleken. De heftrucklengte, de draaicirkel, het klimvermogen, de snelheid en andere factoren die van invloed zijn op het gebruik van de heftruck op bepaalde locaties kunnen dan eveneens worden vergeleken.


Wat is resthefcapaciteit?

Hoe hoger je heft, hoe minder hefcapaciteit er over blijft.
Bij hef- en magazijntrucks moet er sprake zijn van evenwicht. Eigenlijk is evenwicht geen goede benaming, want de balans dient altijd in het voordeel van de heftruck te liggen en niet bij de last. Is de last te zwaar, kiept de heftruck voorover. Nuchter beschouwd is de heftruck te vergelijken met een wipwap waarbij het draaipunt ligt op de vooras. Aan de voorzijde van dit draaipunt ligt de lastarm, aan de achterzijde ligt de krachtarm. De lastarm bestaat uit twee componenten waarvan er eentje per trucktype en -merk wordt bepaald.

Het is de voorbouwmaat en die varieert van truck tot truck. De voorbouwmaat loopt van het midden van de vooras tot aan de voorzijde van de vork. Hoe korter deze maat is, des te minder contragewicht noodzakelijk is om hem voldoende stabiliteit te geven. Bij de voorbouwmaat telt ook de vorkdikte mee in de bepaling van de lastarm. Het tweede belangrijke component van de lastarm is de afstand van het lastzwaartepunt. Grofweg ligt deze op de helft van de palletdiepte bij een gelijkmatig verdeelde last. De krachtarm die zorgt voor het noodzakelijke hefvermogen, wordt bepaald door het eigen gewicht van de truck en de lengte van de wielbasis. Een korte truck is wendbaarder, maar door zijn beperkte wielbasis ook minder in staat om zware lasten te heffen of het eigen gewicht moet heel erg hoog zijn.


Wat is vrije heffing?

Dit is het hoogste punt dat de vorken bereiken, voordat de hefmast tot boven zijn ingeschoven hoogte begint uit te steken. Het is meestal verstandig de hefhoogte iets groter aan te houden dan de werkelijk vereiste hefhoogte. Dit vanwege bandenslijtage en -compressie en het feit dat de hefmast onder last iets doorbuigt. Om de gewenste hefhoogtes te kunnen realiseren, zonder gebruik te maken van extreem lange hefmasten, zijn door fabrikanten twee- en drietraps-masten ontwikkeld. Hierin zijn de voor de grotere hefhoogtes vereiste extra mastprofielen opgenomen. Het voordeel zit in de combinatie van een geringe ingeschoven hefmasthoogte en een grote hefhoogte. De ingeschoven hoogte van een drietraps-hefmast kan bijvoorbeeld minder dan 2 meter bedragen, terwijl de hefhoogte meer dan 4,5 meter bedraagt. De heftruck kan dus aan het ene einde van de transportcyclus treinwagons en aanhangwagens in- en uitrijden, en de goederen aan het andere einde van deze cyclus in het magazijn op hoge stellingen neerzetten.

De vrije heffing is van belang bij het stapelen in ruimtes met een geringe doorrijhoogte. Bij 'volledige vrije heffing' kunnen de vorken bijna tot de ingeschoven masthoogte worden geheven, zonder dat de hefmast zelf wordt uitgeschoven. Bij de berekening van de doorrijhoogte dient u zich te realiseren dat een lastrek boven het vorkenbord en de hefmast uitsteekt. Met deze hoogte moet rekening worden gehouden in ruimtes met lage plafonds of deuropeningen.


Wat zijn de voor- en nadelen van de verschillende soorten banden die op vorkheftrucks kunnen voorkomen?

De drie belangrijkste soorten banden zijn: cushionbanden, volrubberbanden en luchtbanden.

Cushionbanden
Cushionbanden of Vulkolonbanden zijn betrekkelijk smal en op kleine wielen gemonteerd. Het voordeel van deze harde banden is een betere wendbaarheid. Daarnaast hebben cushionbanden het voordeel van een hoog draagvermogen bij kleine inbouwmaten. Omdat de schokdemping echter minder goed is, worden ze gewoonlijk alleen binnen of op vlak terrein toegepast. Dit type wordt toegepast op alle magazijntrucks en op sommige heftrucks.

Volrubberbanden
Volrubberbanden (ook wel SE: Super Elastic); hierbij zijn een aantal voordelen van de goede wendbaarheid van de heftruck van cushion-banden gecombineerd met de goede schokdemping van luchtbanden. Volrubberbanden kunnen van diverse compounds worden vervaardigd, afhankelijk van de eisen die door de verschillende toepassingen worden gesteld, bijvoorbeeld 'non-marking'-banden (die geen sporen op de vloer achterlaten) of banden met een geringe rolweerstand voor het rijden over grote afstanden. Een ander voordeel van volrubberbanden is dat ze niet lek kunnen raken.

Luchtbanden
Luchtbanden hebben een luchtkamer en bieden de beste schokdemping bij werkzaamheden op oneffen terrein. Hierdoor vindt minder beschadiging van de heftruck en de last plaats. Er treedt bovendien minder warmteaccumulatie in de band op, wat een belangrijk voordeel kan zijn als grote afstanden met de heftrucks worden afgelegd. In Nederland is het gebruik van luchtbanden op de lichtere vorkheftrucks lang niet zo ingeburgerd als in bijvoorbeeld Amerika.

In Nederland en Europa rijdt circa 80 procent van de heftrucks op volrubberbanden. 15 procent rijdt op luchtbanden en 5 procent op cushion banden. Reachtrucks rijden uitsluitend binnen en hebben vrijwel altijd kleinere massieve banden.


Welke banden moet ik kiezen voor mijn vorkheftruck?

De bandenkeuze is een ingewikkelde zaak, waarbij onder andere rekening moet worden gehouden met: omgevingstemperatuur, rijrichting en de met de heftruck af te leggen rijafstand, gebruiksfrequentie, terreinomstandigheden, kans op lekke banden, etcetera. Er kan met een juiste bandenkeuze veel geld worden bespaard op de jaarlijkse bedrijfskosten. Stilstand van de heftruck door bandenpech kan erg duur zijn.

Net als bij autobanden kun je ook heftruckbanden onderverdelen in een A-, B-, en C-categorie (premium, standaard en budget). Banden uit de A-categorie zijn merkbanden, die door de heftruckfabrikant/importeur als OEM-band (original equipment manufacturers) onder de heftruck worden gemonteerd. Merkbanden uit de A-categorie zijn vanwege hun hoge kwaliteit duurder in aanschaf dan de tegenhangers uit de B- en C-categorie.

A-merken gebruiken allemaal het duurdere, maar ook sterkere en slijtvaster natuurrubber. Banden van natuurrubber hebben ook een lagere rolweerstand en daarmee een lager energieverbruik van de heftruck. B- en C-merken zijn vaak samengesteld uit goedkoper synthetisch rubber met veel minder goede mechanische eigenschappen. De slijtagegevoeligheid en de rolweerstand ligger dan hoger. Het lastige is dat je aan de buitenkant niet kunt zien welke rubbersoort is gebruikt. De meeste rubberbanden bestaan uit verschillende compounds. Dit zijn mengsels van diverse rubbersoorten en –additieven in verschillende verhoudingen. Deze bepalen de eigenschappen van de band.